تبليغاتX
آب تنی در حوضچه اکنون
 

خدانگهدار ...

 

 هوالفتاح

        خدا نگهدار

 

 

حرفهای ما هنوز ناتمام

                            تا نگاه می کنی  

                                              وقت رفتن است ...

باز هم همان حکایت همیشگی!

                          پیش از آن که با خبرشوی

                                             لحظه ی عزیمت تو ناگزیر می شود ...

آی ...

 ای دریغ و حسرت همیشگی!

ناگهان چقدر زود، 

                       دیر می شود ...

 

........

آغاز :  ۲۶ مهرماه ۸۴

پایان :  ۳ بهمن ماه  ۸۶  

 

                                                             تمام شد   

 


 

از دل برآمده رامین در سوم بهمن 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت


زمستان است

هوالشافی

 

نمی دونم چرا امروز و این لحظه هوای زمستان اخوان کرد دلم ...

 

    زمستان است

 

سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت
سرها در گريبان است
كسي سر بر نيارد كرد پاسخ گفتن و ديدار ياران را

نگه جز پيش پا را ديد ، نتواند

كه ره تاريك و
لغزان است
وگر دست محبت سوي كسي يازي
 به اكراه آورد دست از بغل بيرون
 كه سرما سخت سوزان است

نفس ، كز گرمگاه سينه مي آيد برون ، ابري شود تاريك
 چو ديدار ايستد در پيش چشمانت
نفس كاين است ، پس ديگر چه داري چشم
ز چشم دوستان دور يا نزديك ؟
 مسيحاي
جوانمرد من ! اي ترساي پير پيرهن چركين
هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... آی

دمت گرم و سرت خوش باد
سلامم را تو پاسخ گوي ، در بگشاي
منم من ، ميهمان هر شبت ، لولي وش مغموم
منم من ، سنگ تيپاخورده ي رنجور
 منم ، دشنام پس آفرينش ، نغمه ي ناجور
نه از رومم ، نه از زنگم ، همان
بيرنگ بيرنگم
بيا بگشاي در ، بگشاي ، دلتنگم
حريفا ! ميزبانا ! ميهمان سال و ماهت پشت در چون موج مي لرزد
 تگرگي نيست ، مرگي نيست
صدايي گر شنيدي ، صحبت سرما و دندان است
من امشب آمدستم وام بگزارم
 حسابت را كنار جام بگذارم
چه مي گويي كه بيگه شد ، سحر شد ،
بامداد آمد ؟
فريبت مي دهد ، بر آسمان اين سرخي بعد از سحرگه نيست
حريفا ! گوش سرما برده است اين ، يادگار سيلي سرد زمستان است
و قنديل سپهر تنگ ميدان ، مرده يا زنده
به تابوت ستبر ظلمت نه توي مرگ اندود ، پنهان است
حريفا ! رو چراغ باده را بفروز ، شب با روز يكسان است
سلامت
را نمي خواهند پاسخ گفت
هوا دلگير ، درها بسته ، سرها در گريبان ، دستها پنهان
نفسها ابر ، دلها خسته و غمگين
درختان اسكلتهاي بلور آجين
زمين دلمرده ، سقف آسمان كوتاه
غبار آلوده مهر و ماه
زمستان است

 

.................... تا سلامی دیگر

پ. ن :

 

روزهای سرنوشت سازی دارم دعایم کنید ...

 

 


 

از دل برآمده رامین در سوم دی 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت


هوالمجیر

 

چه بد عادت كرده ايم

بي جنگل ،

 بي دريا ،

 بي عشق.

_

عادت كرده ايم

به آكواريوم ها

و گلدان ها كوچك مصنوعي،

 لبخندهاي بي رنگ

روي صفحات مانيتور.

_

دلم با من غريبه است،

براي تمامي شاليزارها

نامه ي عاشقانه مي نويسد،

و روي كاغذهاي باطله

نقاشي مي كند؛

قاصدك

كبوتر

شايدم

بالي براي پرواز.

 

                                       تا سلامی دیگر

 


 

از دل برآمده رامین در هفدهم آذر 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت


حس تو

هوالشافی

 

"  نحن اقرب الیه من حبل الورید "

 

حس تو

 

تا سلامی دیگر


 

از دل برآمده رامین در بیست و دوم آبان 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت


عشق...

هوالرحمان

 

" آچاریا " فیلسوف معاصر هندی می گوید :
نشانه های عاشق بودن سه تا است :
اول ـ اغنای محض ...

 به هیچ چیز دیگری نیاز نیست.
دوم ـ آینده وجود ندارد. همین لحظه عشق ابدیت دارد...

نه لحظه بعد ... نه آ ینده ... نه فردا ،

عشق امری است که در زمان حال رخ می دهد .
سوم ـ وجودت از میان بر می خیزد ... دیگر وجود نداری

اگر هنوز وجود داشته باشی ...

معنی اش این است که هنوز وارد معبد عشق نشده ای...

            چه كنم؟

                                    تا سلامي ديگر

 


 

از دل برآمده رامین در چهارم آبان 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت